Το καρναβάλι λοιμική νόσος
Του
Πρωτοπρ. π. Θεοδώρου Ζήση,
Ομότιμου
Καθηγητού Θεολογικής Σχολής
του
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
λοιμικής νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο
το καρναβάλι, αφού πολλοί δήμαρχοι και
άλλοι φορείς επιδεικνύουν ασυνήθιστο
ζήλο και κοπιώδη δραστηριότητα για το
ποιος θα οργανώσει το εντυπωσιακότερο
καρναβάλι ξοδεύοντας τεράστια ποσά και
απασχολώντας εκατοντάδες ή χιλιάδες
ανθρώπων. Και δεν είναι βέβαια μόνο η
σπατάλη τόσων χρημάτων, που θα μπορούσαν
να διατεθούν σε κάλυψη άλλων σπουδαίων
αναγκών, όχι μόνο στην ανακούφιση πτωχών
και ενδεών ανθρώπων, αλλά και σε
πολιτιστικούς και πνευματικούς στόχους,
στη βελτίωση π.χ. των συνθηκών υγείας
και παιδείας. Το σημαντικώτερο είναι η
ηθική ζημία και βλάβη από την αναισχυντία
της γύμνιας, την ξετσιπωσιά της
αισχρότητας, τις βωμολοχίες και τα
πορνικά άσματα και θεάματα, την παρότρυνση
σε σαρκικά αμαρτήματα κάτω μάλιστα από
την ελευθερία κινήσεων που προσφέρει
η μάσκα, άσυλο αδιαντροπιάς και
αποπροσωποίησης. Κάτω από το προσωπείο
ο άνθρωπος παύει να είναι πρόσωπο, που
έχει απέναντί του και βλέπει τον Θεό
και τους συνανθρώπους - προς + όψις ή
-ώψ- και μεταβάλλεται σε απρόσωπο όν,
μέλος ενός ανωνύμου πλήθους, που κινείται
μόνο από εμπαθείς ορέξεις και επιθυμίες.
Παλαιότερα
το καρναβάλι είχε κάποια σεμνότητα στην
εμφάνιση όσων έπαιρναν μέρος, και η
Εκκλησία το ανεχόταν,










