ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΜΑΤΘΑΙΟΥ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

 

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ (ιβ' 27-ιγ' 8)

Ἀδελφοί, βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν χάριν, δι' ἧς λατρεύωμεν εὐαρέστως τῷ Θεῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας· καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον.

Ἡ φιλαδελφία μενέτω, τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· διά ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους.

Μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι.

Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός.

Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ' οὐ μή σε ἐγκαταλίπω· ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;

Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν.

Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.  

ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Οι Άγιοι Δώδεκα Απόστολοι - Ι.Μ. Καρακάλλου - Αγιογράφου Διονυσίου εκ Φουρνά των Αγράφων (1722)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ

 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΛΑΡΙΣΗΣ & ΤΥΡΝΑΒΟΥ

Νεόφυτος Πετρίδης (1875 – 1896)

Ο Νεόφυτος Πετρίδης, κατά τον Μ. Γεδεών Κωνσταντινοπουλίτης, κατ’ άλλους Αργυροκαστρίτης στην καταγωγή, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1854 εκλέγεται Επίσκοπος Φαναριοφερσάλων, όπου παρέμεινε συνολικά 15 χρόνια. Το Μάρτιο του 1869 μετετέθη στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και μετά από 6ετή ποιμαντορία, στις 7 Αυγούστου 1875, εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης, διαδεχθείς τον Ιωακείμ Κρουσουλούδη, μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη. Την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης εποίμανε ο Μητροπολίτης Νεόφυτος μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου του 1896.

Ο Μητροπολίτης Νεόφυτος ο οποίος εποίμανε την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης επί 21 και πλέον χρόνια ευτύχησε να δει την απελευθέρωση της πόλεως και να υποδεχθεί στη Λάρισα, στις 31 Αυγούστου 1881, τα Ελληνικά Στρατεύματα υπό τον Στρατηγό Σκαρλάτο Σούτσο, να τα ευλογήσει, να προστεί της ευχαριστηρίου Δοξολογίας στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου και να αναρτήσει την Γαλανόλευκη στον Αγιο Αχίλλιο.

Μετά την κοίμησή του μεγάλο μέρος της περιουσίας του κληροδότησε στο Κουτλιμπάνειο Νοσοκομείο της πόλεως μας, το οποίο τον εχει κατατάξει στους μεγάλους ευεργέτες του. Αναπαύεται στο παλαιό Κοιμητήριο της Λαρίσης.

---

Αμβρόσιος Κασσαράς (1900 – 1910)

Ο Αμβρόσιος Κασσαράς, Καλύμνιος στην καταγωγή, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, αποφοιτήσας το έτος 1869. Εισελθών στας τάξεις του Ιερού Κλήρου προσελήφθη το 1874 ως Πρωτοσύγκελλος του τότε Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης.

Το 1875 εξελέγη Επίσκοπος Ιερισσού και Αγίου Ορους, υπαγόμενος στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης και το 1877 μετετέθη στην Επισκοπή Πλαταμώνος. Επειδή τότε το μεγαλύτερο τμήμα της Επαρχίας του παρέμενε υπό τουρκική δικαιοδοσία ηναγκάσθη ο Αμβρόσιος να καταφύγει στην Αθήνα, όπου ανέλαβε την διεύθυνση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Το 1878 ηγήθηκε με τον Επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο επαναστατικου αγώνος κατά των Τούρκων. Τον Ιανουάριο του 1900 ενσωματώθηκε και η Επισκοπή Πλαταμώνος στην Μητρόπολη Λαρίσης, λόγω προσαρτήσεως της Θεσσαλίας στην Ελλάδα.

Το 1900 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης, Πλαταμώνος και Φαρσάλων. Αναμίχθηκε στην διαμάχη της μεταφράσεως του Ευαγγελίου στη δημοτική και στα γεγονότα του κινήματος στο Γουδί και έχασε το θρόνο του το 1910. Έκτοτε απεσύρθη στο Συκούριο, όπου έζησε έως τον Απρίλιο του 1918, όπου και εκοιμήθη σε ηλικία 74 ετών και ενταφιάστηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Συκουρίου, όπου βρίσκεται και ο τάφος του έως σήμερον.

---

Αρσένιος Αφεντούλης (1914 – 1934)

Ο Αρσένιος Αφεντούλης γεννήθηκε στο Μυριόφυτο της Θράκης. Εσπούδασε στην Εμπορική Σχολή και στη συνέχεια στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία απεφοίτησε αριστούχος το 1894. Χειροτονήθηκε διάκονος στην Χάλκη και στη συνέχεια διορίστηκε διδάσκαλος στην Σχολή, Ιεροκήρυξ στην Μητρόπολη Χαλκηδόνος,Αρχιδιάκονος, Πρωτοσύγκελλος και Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Εφέσου Ιωακείμ, υπό τον τίτλο του Επισκόπου Ειρηνουπόλεως από το 1901 έως το 1910.

Το 1910 προήχθη σε Μητροπολίτη Στρωμνίτσης και Τιβεριουπόλεως, λόγω όμως της συμμετοχής του στον ελληνοβουλγαρικό πόλεμο κατεδιώχθη υπό των Βουλγάρων και κατέφυγε στην Ελλάδα απ’ όπου και εξελέγη υπό της Ιεράς Συνόδου Μητροπολίτης Λαρίσης. Εξαιτίας της αναμίξεως του στα βενιζελικά στερήθηκε του θρόνου του για τέσσερα περίπου χρόνια, 1917- 1920, και αποκατασταθείς συνέχισε την διαποίμανση της Ιεράς Μητροπόλεώς του έως και του αιφνιδίου θανάτου του.

Εκοιμήθη το 1934 στις 26 Δεκεμβρίου σε ηλικία 63 ετών. Ο τάφος του ευρίσκεται στο παλαιό Κοιμητήριο της Λαρίσης.

---

Δωρόθεος Κοτταράς (1935 – 1956)

Ο Δωρόθεος Κοτταράς γεννήθηκε στην Ύδρας το 1888. Σπούδασε Θεολογία και Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Λειψία, όπου ειδικεύθηκε στο Διοικητικό, Κανονικό και Εκκλησιαστικό Δίκαιο.

Το 1910 χειροτονήθηκε διάκονος και το έτος 1922 εξελέγη Μητροπολίτης Κυθήρων, χειροτονηθείς Πρεσβύτερος στις 18 Δεκεμβρίου και Επίσκοπος στις 20 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. Αφού εποίμανε επί 12ετία την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων, μετετέθη στην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Πλαταμώνος τον Ιανουάριο του 1935, την οποία και εποίμανε μέχρι τον Μάρτιο του 1956, ότε εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, διαδεχθείς τον Σπυρίδωνα Βλάχο.

Στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο παρέμεινε μόλις 14 μήνες, αποβιώσας τον Ιούλιο του 1957. Λόγω της μεγάλης μορφώσεώς του, κυρίως στα Νομοκανονικά, διακρίθηκε για την δραστηριότητά του στους Οικονομικούς Οργανισμούς της Εκκλησίας και γιά την εν γένει συγγραφική και κηρυκτική δραστηριότητά του.

---

Δημήτριος Θεοδόσης (1956 – 1959)

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1892. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε ως Ιεροκήρυξ και Καθηγητής σε διάφορες Μητροπολιτικές Περιφέρειες.

Το 1945, ενώ κατείχε την θέση του Πρωτοσυγκέλλου στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών, εξελέγη Μητροπολίτης Γυθείου και Οιτίλου ενώ στην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης μετετέθη στις 18 Απριλίου του 1956 εις διαδοχήν του Δωροθέου Κοτταρά, προαχθέντος εις τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο.

Κατά την ποιμαντορία του στην Λάρισα, παρ΄ όλο που ήταν σύντομη λόγω του αιφνιδίου θανάτου του στις 25 Μαρτίου 1959, εχειροτόνησε πλήθος ιερέων με τους οποίους επάνδρωσε πολλές ενορίες της Μητροπόλεως και άφησε αγαθή ανάμνηση στο ποίμνιό του, λόγω της απλότητος του βίου και της πραότητος του χαρακτήρος του.

Αναπαύεται στο παλαιό Κοιμητήριο της Λαρίσης.

---

Ιάκωβος Σχίζας
(1960-1968)

Γεννήθηκε στην Ανδραβίδα της Ηλείας το 1909. Το 1922 συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα, τις οποίες ολοκλήρωσε αργότερα στην Κύμη, υπό την προστασία του τότε Μητροπολίτου Καρυστίας Παντελεήμονα Φωστίνη. Εργάστηκε στις φυλακές εφήβων της Κηφισιάς, στο Σικιαρίδειο Πρεβεντόριο και στις Τεχνικές Σχολές του Βασιλικού Ιδρύματος. Το 1937 εισήλθε στις τάξεις του Ιερού Κλήρου. Κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου υπηρέτησε στο μέτωπο ως στρατιωτικός Ιερεύς. Εσπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής και Μεγαρίδος.

Το 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και Πλαταμώνος και εποίμανε την Ιερά Μητρόπολη έως το 1968. Ενδιαφέρθηκε ιδιαιτέρως γιά την κάλυψη των κενών ενοριών της Μητροπόλεως, χειροτονήσας πολλούς νέους ιερείς. Το 1965 ετέλεσε τα εγκαίνια του νέου Ιερού Μητροπολιτικού Ναου του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης.

Εκοιμήθη στην Αθήνα το 1985 σε ηλικία 76 ετών.

---

Θεολόγος Πασχαλίδης (1968 – 1974)

Καταγόμενος από την Οδησσό γεννήθηκε το 1918 στη Νίσυρο της Δωδεκανήσου. Σπούδασε Νομικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος υπό του Μητροπολίτου Πατάρων Μελετίου το 1950. Ως διάκονος υπηρέτησε στο παρεκκλήσιο των Βασιλικών Ανακτόρων. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1952 υπό του Μητροπολίτου Λήμνου και μετέπειτα Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών Διονυσίου. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυξ στις Μητροπόλεις Λήμνου και Τρίκκης, διακρινόμενος ως λειτουργός, κήρυκας του θείου λόγου και κατηχητής.

Το 1968 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και εποίμανε την Ιερά Μητρόπολη έως το 1974.

Εκοιμήθη εν Κυρίω το 1996 σε ηλικία 78 ετών και ετάφη στην Ιερά Μονή Κομνηνείου στο Στόμιο Λαρίσης, όπου και αναπαύεται.

---

Σεραφείμ Ορφανός (1974 – 1989)

Γεννήθηκε στα Μέγαρα το 1931. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1952 και πρεσβύτερος το 1958. Υπηρέτησε ως εφημέριος, ως καθηγητής στην Μέση και Εκκλησιαστική εκπαίδευση και ως στρατιωτικός Ιεροκήρυξ. Υπηρέτησε ακόμη στον τομέα Χριστιανικής Αγωγής και Νεότητος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ως ιδιαίτερος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ.

Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου εξελέγη το 1974. Κατά την διάρκεια της ποιμαντορίας του έγινε η επανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Αχιλλίου, μετά από 1000 χρόνια απουσίας. Επί των ημερών του χειροτονήθηκαν πολλοί ιερείς και επανδρώθηκαν πολλές κενές εφημεριακές θέσεις. Ακόμη ανηγέρθησαν, αποπερατώθηκαν και εξωραϊσθησαν πολλοί Ιεροί Ναοί της Μητροπόλεως.

Εκοιμήθη εν Κυρίω, αιφνιδίως, στις 13 Σεπτεμβρίου 1989 σε ηλικία 58 ετών. Αναπαύεται στο παλαιό Κοιμητήριο της Λαρίσης.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ

181. Πῶς θά μπορέσουμε νά καταλάβουμε τήν κλήση τοῦ Θεοῦ γιά τό δρόμο πού θά ἀκολουθήσουμε ὄχι μόνον στό θέμα τοῦ γάμου, ἀλλά καί γιά ὅλα τά σοβαρά ζητήματα τῆς ζωῆς μας;

ΠΗΓΗ : arnion.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ) : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΠΑΡΙΟΣ (1722 - 1813)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ : ΕΔΩ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (ιγ' 11-14, ιδ' 1-4)

Ἀδελφοί, καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίτας καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ, ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.

Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν. Ὅς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει. Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο. Σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; Τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.

ΠΑΤΡΙΔΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ....

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. 

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον. 

 Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: 

«Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. 

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας». 

Πηγή : Απόσπασμα από τα "Απομνημονεύματα" του Στρατηγού Μακρυγάννη

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΝΕΥΗ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (Π.Σ.Ε.) - ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

 Τί είναι το ΠΣΕ

       Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών ( World Council of Churches, συντομογρ. ΠΣΕ) σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του, είναι μια κοινότητα εκκλησιών στο δρόμο προς την ορατή ενότητα σε μια πίστη και μια ευχαριστιακή αδελφότητα, που εκφράζεται στη λατρεία και στην κοινή ζωή στο Χριστό.
     Επιδιώκει να προχωρήσει προς αυτή την ενότητα, όπως ο Ιησούς προσευχήθηκε για τους οπαδούς του "για να μπορεί ο κόσμος να πιστέψει".
        Το ΠΣΕ είναι το ευρύτερο και πιο περιεκτικό μεταξύ των πολλών οργανωμένων εκφάνσεων του σύγχρονου οικουμενικού κινήματος, ένα κίνημα του οποίου στόχος είναι η χριστιανική ενότητα !
       Αποτελεί κοινωνία 350 εκκλησιών, από τις οποίες οι 157 είναι μέλη του, και αντιπροσωπεύει πάνω από 550 εκατομμύρια Χριστιανούς, σε περισσότερες από 100 χώρες.

     Ιδρύθηκε τις 23 Αυγούστου 1948,   και στα ιδρυτικά μέλη του συμπεριλαμβάνονταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος  και η Εκκλησία της Κύπρου. Σήμερα συγκεντρώνει τις περισσότερες Ορθόδοξες, και έναν αριθμό Προτεσταντικών  εκκλησιών, όπως την Αγγλικανική Εκκλησία, πολλές Λουθηρανικές, Μεθοδικές και Μεταρυθμισμένες, και μερικές Βαπτιστικές και Πεντηκοστιανές εκκλησίες. Επίσης συμμετέχουν Παλαιοκαθολικές, καθώς και ένα ευρύ φάσμα ενωμένων και ανεξάρτητων εκκλησιών. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία  , αν και δεν είναι εκκλησία-μέλος, συνεργάζεται στενά με το ΠΣΕ, στο οποίο αποστέλλει παρατηρητές και εκπροσώπους. Από την Ελλάδα, εκτός από την Εκκλησία της Ελλάδος, στο ΠΣΕ συμμετέχει και η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία 

          Το ανώτατο διοικητικό σώμα του Συμβουλίου είναι η Γενική Συνέλευση, η οποία συνέρχεται ανά μερικά χρόνια. Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου είναι από το 2010 ο Όλαβ Φίξε Τβάιτ, από την Εκκλησία της Νορβηγίας   η οποία συγκαταλέγεται στις Λουθηρανικές εκκλησίες.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ : "ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΟΥΤΕ Η ΚΟΛΑΣΗ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΕΧΘΕΙ"

Αν δεν μετανοήσουν, ούτε η Κόλαση θα τους δεχθεί*
του Γέροντος Γαβριήλ

Ο  Θεός είναι πολύ λυπημένος με τους Έλληνες, διότι Τον αρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τον Νόμο Του και θεσπίσαμε δικούς μας νόμους.

Κάποτε ο Μέγας Αλέξανδρος σε μια μάχη έπιασε έναν στρατιώτη, που κρυβόταν. Τρέχει και του λέει:
- Πώς σε λένε;
- Αλέξανδρο με λένε.
Του λέει:
- Αλέξανδρο σε λένε; Ή θ’ αλλάξεις διαγωγή ή θ’ αλλάξεις όνομα! Με βλέπεις εμένα στις μάχες να κρύβομαι;

Κι η Ελληνική Βουλή ή πρέπει ν’ αλλάξει διαγωγή ή πρέπει ν’ αλλάξει όνομα. Μ’ αυτά που έκανε, δεν της αρμόζει να λέγεται Βουλή. Εκείνο το όνομα που της αρμόζει να λέγεται, είναι δεόντως και πρεπόντως άβουλη και ασύνετη και απερίσκεπτη. Γιατί κατήργησε τον Νόμο του Θεού και ψήφισε δικούς της νόμους.

Ο Θεός λέει στον Δεκάλογο: «ου φονεύσεις». Οι Έλληνες Βουλευτές λένε: «Κάτω ο νόμος του Θεού· σκοτώστε». Νομιμοποίησαν τις εκτρώσεις. Δεν είναι αλήθεια αυτό; Μήπως τους συκοφαντούμε;

Ο Θεός λέει: «ου μοιχεύσεις». Αυτοί λένε: «Κάτω ο νόμος του Θεού». Νομιμοποίησαν τις μοιχείες, τις πορνείες, την ομοφυλοφιλία, την καύση των νεκρών, τον πολιτικό γάμο, βγάζουν τα Θρησκευτικά απ’ τα σχολεία, πετούν τον Σταυρό απ’ τη σημαία, τις εικόνες απ’ τις δημόσιες υπηρεσίες, θέλουν ν’ αναβιώσουν τον δωδεκαθεϊσμό και τόσα άλλα.

Ενδιαφέρονται οι Έλληνες Βουλευτές για την Ελλάδα μας; Θέλουν την πρόοδό της; Υποστηρίζουν τα Χριστιανικά μας ιδεώδη; Είναι Εθνοπατέρες και Εθνοσωτήρες; Ή είναι εθνοολετήρες και εθνοκαταστροφείς; Μ’ αυτό που κάνουν και θεσπίζουν, αποδεικνύουν ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, σε αόρατο κόσμο, στην αθανασία της ψυχής, στην κόλαση, στον Παράδεισο, στη Μέλλουσα Κρίση κι ανταπόδοση. Όλ’ αυτά τα θεωρούν πλάνες επικίνδυνες και όπιον του λαού.

Αν δεν μετανοήσουν, ούτε η κόλαση θα τους δεχθεί. Ο Θεός θα κάνει ειδική κόλαση για να τους βάλει. Και με τα πολιτικά τους αξιώματα θα κοσμούν τα βαθύτερα και φριχτώτερα μέρη της κολάσεως!

ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

      Έλεγε ότι η Ελλάδα θα φτάσει σε τέτοιο χάλι που τα ζούμε σήμερα. Σε μερικούς δε συμφέρει να υπάρχει Ελλάδα. Οι εχθροί μας θέλουν να μας ξεσκίσουν και οι φίλοι μας θέλουν να μας τσαλακώσουν. Δεν πειράζει όμως. Έχουν οι άνθρωποι τα σχέδιά τους, έχει και ο Θεός τα δικά του.

Πηγή : Απόσπασμα από την ταινία - ντοκιμαντέρ,  "Άγιος Παϊσιος, ο Οικουμενικός Αγιορείτης" στο 4:17:00

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

 Σύγχρονη φορητή εικόνα Ι.Μ. Ξηροποτάμου

Σύναξη των Αγίων Νεομαρτύρων των Μετά Την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως Μαρτυρησάντων. Η Σύναξη των Αγίων Νεομαρτύρων είναι μη θεσπισθείσα αλλά κατ’ έθος τελούμενη.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ :  ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ (ε' 1-10)

Ἀδελφοί, δικαιωθέντες ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ᾿ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ.

Οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν.

Ἔτι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανε. Μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν. Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε. Πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα δι᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς.

Εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ : ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ (ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ)

56. Ἡ διαδικασία τῆς ἁμαρτίας – Τά πάθη. (18/11/84)



ΠΗΓΗ : arnion.gr

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ :  ΕΔΩ

ΠΗΓΗ :

12 ΙΟΥΝΙΟΥ : ΟΣΙΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ

ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΜΠΛΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Βίος τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου

Α) Ἡ ἐπίγεια πατρίδα του

Ὅλοι οἱ Ἕλληνες γνωρίζουμε γιὰ τὴν Περσία. Ἄλλοι ἀπὸ τὴν ἐθνική, καὶ ἄλλοι ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική μας ἱστορία καὶ παράδοση. Ἡ ἱστορία μᾶς ὑπενθυμίζει τὶς προσπάθειες ποὺ ἔκαναν στὰ ἀρχαία χρόνια οἱ Πέρσες γιὰ νὰ κυριεύσουν τὶς περιοχὲς ποὺ βρίσκονταν δυτικὰ τῆς χώρας τους. Ὁ Περσικὸς στρατὸς μὲ ἀρχηγὸ τὸν Ξέρξη ἐπιχείρησε νὰ κατακτήσει ὄχι μόνον τὴν περιοχὴ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀλλὰ καὶ τὴν πατρίδα μας. Ὅλοι μας γνωρίζουμε γιὰ τὶς μάχες τῶν Πλαταιῶν, τῶν Θερμοπυλῶν, τοῦ Μαραθῶνος καὶ τὴν ναυμαχία τῆς Σαλαμίνας εἰς τὴν ὁποίαν καταστράφηκε ὁ Περσικὸς στόλος καὶ ἔτσι οἱ Πέρσες ἀναγκάστηκαν νὰ ἐπιστρέψουν ἡττημένοι στὴν πατρίδα τους.

Οἱ Πέρσες καὶ κατὰ τὴ Βυζαντινὴ περίοδο προσπάθησαν νὰ κυριεύσουν τὶς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες τοῦ Βυζαντίου. Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ἐκστρατεῖες τους κυρίευσαν τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ πῆραν σὰν λάφυρο τὸν Τίμιο Σταυρό, καὶ τὸν Πατριάρχη. Οἱ χριστιανοί, μὲ μεγάλο πόνο πληροφορήθηκαν τὸ γεγονὸς καὶ ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἡράκλειο νὰ ἐκστρατεύσει ἐναντίον τῆς Περσίας γιὰ νὰ ἐλευθερώσει τὸν Τίμιο Σταυρό, καὶ τὶς ὑπόδουλες ἐπαρχίες τῆς αὐτοκρατορίας. Οἱ Πέρσες συμμάχησαν μὲ τοὺς Ἀβάρους καὶ προσπάθησαν νὰ κυριεύσουν τὴν Βασιλεύουσα (626 μ.Χ.) ἡ ὁποία ἦταν ἀνυπεράσπιστη, διότι ὁ στρατὸς μὲ τὸν αὐτοκράτορα Ἡράκλειο ἀπουσίαζαν προκειμένου νὰ ἐλευθερώσουν τὸν Τίμιο Σταυρό. Τὴν Πόλη διέσωσε κατὰ θαυματουργικὸ τρόπο ἡ Παναγία μας. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν ποὺ ψάλλεται τὶς Παρασκευὲς τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στὶς ἐκκλησίες τῆς πατρίδας μας.

Ἡ Περσία δέχθηκε καὶ αὐτὴ πολὺ νωρὶς τὸ μήνημα τοῦ Εὐαγγελίου. Πολλοὶ Πέρσες ἀρνήθηκαν τὰ εἴδωλα καὶ πίστεψαν στὸν Κύριό μας. Κατὰ τὸ μέσον τοῦ 2ου αἰ. μέχρι καὶ τὸ μέσον τοῦ 3ου ὁ Χριστιανισμὸς εἶχε ῥιζώσει γιὰ τὰ καλὰ στὴν Περσία. Παράλληλα μὲ τὴν ἀνόθευτη διδασκαλία τοῦ Ναζωραίου διαδόθηκαν καὶ οἱ αἱρέσεις τῶν Μανιχαϊστικῶν καὶ τῶν Γνωστικῶν. Μετὰ τὸ 339 μ.Χ. τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἐλεύθερη ζωὴ τῆς ἐκκλησίας διαδέχθηκαν διωγμοί, τοὺς ὁποίους ἐξαπέλυσαν ὁ αὐτοκράτορας Σαπὼρ Β´ καὶ οἱ διάδοχοί του. Δὲν εἶναι λίγοι οἱ πιστοὶ ποὺ μαρτύρησαν γιὰ τὸν Χριστό. Ἔτσι στὸν θρόνο τοῦ Κυρίου σήμερα βρίσκονται Πέρσες οἱ ὁποῖοι ἱκετεύουν γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ὁμοεθνῶν τους. Ἡ κατάληψη τῆς χῶρας ἀπὸ τοὺς Ἄραβες ἔγινε ἀφορμὴ νὰ ξεσπάσουν νέοι διωγμοὶ κατὰ τῶν Χριστιανῶν μὲ ἀποτέλεσμα ὄχι μόνο νὰ ἔχουμε νέους Μάρτυρες ἀλλὰ σχεδὸν νὰ ἐξαφανιστοῦν οἱ πιστοὶ τοῦ Ναζωραίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ  - ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ 63 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ :  ΕΔΩ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ (β΄ 10-16)

Ἀδελφοί, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ ῞Ελληνι· οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται. Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται. Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων. Ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

383. Ἡ Ὁμοφυλοφιλία εἶναι ἀσθένεια, κληρονομική διάθεση ἤ πάθος; (18-03-90)

774. Ο Λόγος τού Θεού χαρακτηρίζει την Ὁμοφυλοφιλία  ώς ἁμαρτία (08-01-95)

95. Περί υιοθεσίας παιδιών από τους  Ὁμοφυλόφιλους.

Πηγή : arnion.gr

"ΠΟΣΟ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ; Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΙΡΕΛΗΣ ΑΝΑΛΥΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΝΑΤΣΙΟΥ : "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ"

Πόσο "Mακεδόνες" είναι οι Σκοπιανοί; Μέρος Α

Πόσο "Μακεδόνες" είναι οι Σκοπιανοί; Μέρος Β'

ΠΛΗΘΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ : ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ (ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ)

55. Ἡ φαντασία μεταπτωτικό φαινόμενον. (11/11/84)




ΠΗΓΗ : arnion.gr

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ : ΕΔΩ

ΠΗΓΗ : 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Εορτάζουν 56 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

 Εορτάζουμε, όσους αγίασε το Άγιο Πνεύμα, τους Προπάτορες και Πατριάρχες, τους Προφήτες και ιερούς Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Ιεράρχες, τους Ιερομάρτυρες και Οσιομάρτυρες, τους Όσιους και Δίκαιους και όλες γενικά τις άγιες Γυναίκες και τους υπόλοιπους ανώνυμους Αγίους.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ (ια' 33-40, ιβ΄1-2)

Ἀδελφοί, οἱ πατέρες ἡμῶν, διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.

Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

Τοιγάρουν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν.